موزه‌ی هنرهای معاصر سینه‌بند است.

تهران هر روز طراوت نورس پستان‌هایش را

دزدانه در آن پنهان می‌کند

و بر می‌خیزد تیز به فریاد

چون تمام نرینگی یک مسافر‌کش

با عضلات رگ‌پیچ،

ضجه‌ی پشم‌آلود سینه،

نعره‌ی شقیقه و رگِ گردن،

کِبره و چرک ناخن،

قیه و تف،

گریس.

موزه‌ی هنرهای معاصر

pdf-download.png